Zaterdagmorgen, droog weertje en dan samen met Jan vertrokken om 07.20 u in Oostende voor de lange rit. Eerst nog 25 km peddelen naar Torhout (rechte scheute - dixit Jan) waar we afgesproken hebben met Mario en Katrien. Gelukkig kwamen we na enkele kilometers een wielertoerist tegen die de volledige ronde ging rijden en ons op sleeptouw nam naar Torhout.
Aangekomen in Torhout wou Katrien inpikken in een groep en weg waren we. Aan een hels tempo denderden we door het polderlandschap. Al vlug was ik Jan uit het oog verloren (hij was slimmer en deed het kalmer aan) en ik poogde in de groep van Mario en Katrien te blijven maar daar ging het me algauw veel te snel en na een bocht werd ik er achteraan gewoon afgezwierd. Dan maar voortgereden tot ik in een achtervolgende groep terecht kwam waar ik er alweer werd uitgezwierd tot ik ik in een derde groep verzeilde die me beter afging. Na ik weet niet hoeveel kilometers geraak ik dan toch bij Mario en Katrien doordat zij een lekke band had. Jan komt dan bij ons en rijdt gezwind verder.
Dus ja hoor, 't was vlammen richting Nokere waar Ben ons stond op te wachten met een smile van hier tot ginder. "Ik weet waarom ik niet rijdt vandaag" zegt hij met een grijns op de lippen als we daar kletsnat naast zijn wagen staan te puffen en te zuchten. Enne wulle alweder weg. Mario heeft duidelijk zijn inzinking net voor Nokere verteerd en doet het kopwerk naar Zottegem.
In huize Wieland worden de natte kledingsstukken gewisseld en vanaf nu is het ieder voor zich. Mario geeft er de brui aan (hij heeft genoegd getraind), Jan gaat pasta gaan smullen en neemt een langere pauze. Katrien neemt me nog op sleeptouw naar de Molenberg en daar moet ik haar wiel (te Boekel) definitief lossen. Ik kom al snel in de problemen en rij Kerkgate op als een slak. Gelukkig staat Ben er om een "mooie" foto te nemen en wat aanmoedigingen te brullen in mijn oor.
De Wolvenberg is al even lastig (met foto-Ben alweer) en op weg naar de Kwaremont word ik door iedereen voorbijgezoefd. Na de Kwaremont heb ik nog eens een sterk moment en rij ik als een gek de kasseien van Etikhove af om dan het bergje te ronden en de ene na de andere wielertoerist voorbij te snellen richting Taaienberg. Yep, ik geloof er weer in, De Paterberg is geen probleem maar op de Koppenberg is een slippertje halfweg fataal en ga ik al wandelend naar boven.
Jammer genoeg, aan de voet van Berg ter Steen (of zoiets) in Schorisse, gaat het licht definitief uit. Ik geef op en besluit voor de voet van de Berendries af te slaan en met de staart tussen de benen naar huis te rijden.
Conclusie : 30 km gemiddeld tot Zottegem, 25 km gemiddeld totaal. 1750 hm... misschien beter ne koervélo kopen als ik nog eens zoiets probeer -)
Chapeau voor Christophe dat hij dit vorig jaar volledig met de mtb heeft gedaan en chapeau voor mijn reisgezellen en een dijk van een rit van Katrien.
